به گزارش خبرنگار پایگاه خبری رصد ایلام، وقتی درباره نقش رسانه در ایلام صحبت میکنیم، نباید فقط چهرههایی را ببینیم که مقابل دوربین قرار میگیرند. پشت هر گزارش، یک گروه بزرگ ایستاده است؛ از نیروهای حفاظت و صیانت تا خبرنگاران، گزارشگران، مجریان، تصویربرداران، صدابرداران، نیروهای فنی و مهندسی و کارکنان ایستگاههای رادیویی و تلویزیونی.
هر کدام از این افراد بخشی از یک زنجیره را تکمیل میکنند؛ زنجیرهای که هدف آن یک چیز است: رساندن خبر به مردم.
جغرافیای این مأموریت نیز گسترده است. رسانه استانی فقط در مرکز ایلام فعالیت نمیکند. نیروهای آن از دشت عباس تا هلیلان، از مهران و مناطق مرزی تا شهرها و روستاهای دورافتاده استان، اتفاقات و مطالبات مردم را دنبال میکنند.
گاهی این مأموریت به یک گزارش ساده ختم میشود. گاهی خبرنگار باید ساعتها در مسیر باشد تا خود را به محل حادثه یا رویداد برساند. تصویربردار نیز باید در همان شرایط، لحظه مناسب را ثبت کند. در پشت صحنه، نیروهای فنی تلاش میکنند ارتباط برقرار بماند و مخاطب در خانه، تصویر و صدای رسانه را دریافت کند.
این همان جایی است که مفهوم سنگر رسانه معنا پیدا میکند.
دوربین در دست تصویربردار و میکروفون در دست خبرنگار، ابزارهایی برای روایت واقعیت هستند. خبرنگار با این ابزارها صدای مردم را منتقل میکند. تصویربردار نیز لحظههایی را ثبت میکند که بعدها بخشی از حافظه تصویری استان خواهند شد.
ایلام از این منظر، تاریخ ویژهای دارد.
نام مهران و میمک برای مردم این استان فقط نام دو نقطه جغرافیایی نیست. این نامها با خاطرات جنگ، مقاومت، دفاع و آزادسازی گره خوردهاند. رسانه در آن سالها نیز وظیفه خود را دنبال کرد و بخشی از حوادث آن دوران را برای نسلهای بعد ثبت کرد.
اما میدان رسانه همچنان ادامه دارد.
در جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه رمضان، نیروهای رسانهای بار دیگر با شرایطی متفاوت روبهرو شدند. مردم در چنین روزهایی بیش از همیشه به خبر دقیق و اطلاعرسانی مستمر نیاز دارند. از سوی دیگر، احتمال تهدید علیه مراکز رسانهای نیز نگرانیهایی ایجاد میکرد.
با این وجود، مأموریت رسانه متوقف نمیشود.
نیروی رسانهای میداند که در آن سوی دوربین، خانوادههایی نشستهاند که منتظر خبر هستند. آنها میخواهند بدانند چه اتفاقی در کشور و منطقه رخ داده است. همین انتظار، مسئولیت رسانه را سنگینتر میکند.
روایت این روزها فقط روایت خبر نیست؛ روایت مسئولیتی است که نیروهای رسانهای در برابر مردم احساس میکنند.
از این زاویه، عدد ۲۱۲ شب حضور در میدان نیز فقط یک عدد نیست. پشت این عدد، شبهای کاری، مأموریتهای مستمر، خستگی و دوری از خانواده قرار دارد. این عدد بخشی از تلاش نیروهایی را نشان میدهد که تلاش کردند جریان اطلاعرسانی متوقف نشود.
البته نباید این تلاش را فقط به خبرنگار یا گزارشگر محدود کرد.
وقتی یک گزارش روی آنتن میرود، افراد زیادی پیش از آن کار کردهاند. تصویربردار تصویر را ثبت کرده است. صدابردار کیفیت صدا را کنترل کرده است. نیروی فنی ارتباط را برقرار کرده است. مهندس تجهیزات را آماده نگه داشته است. کارکنان ایستگاههای رادیویی و تلویزیونی نیز وظیفه خود را در نقاط مختلف استان دنبال کردهاند.
نیروهای حفاظت و صیانت نیز در این زنجیره نقش مهمی دارند.
مخاطب شاید همه این افراد را نشناسد، اما نتیجه کار آنها را هر روز در قاب تلویزیون یا از امواج رادیو میبیند و میشنود.
این واقعیت یک نکته مهم را روشن میکند:
رسانه یک نفر نیست؛ رسانه یک تیم است.
تیمی که هر عضو آن وظیفهای مشخص دارد و مجموع این وظایف، جریان اطلاعرسانی را شکل میدهد.
اخبار ایلام نیز زمانی برای مردم ارزش بیشتری پیدا میکند که از دل میدان و با شناخت دقیق از واقعیتهای استان تهیه شود. مردم ایلام فقط به خبر نیاز ندارند؛ آنها میخواهند صدایشان شنیده شود و مسائل شهرها، روستاها و مناطق مختلف استان دیده شود.
از همین رو، نقش رسانه استانی فقط انتشار خبر روزانه نیست. صدا و سیمای ایلام بخشی از حافظه تصویری و شنیداری این استان را شکل میدهد. بسیاری از تصاویر و گزارشهایی که امروز از کنار آنها عبور میکنیم، ممکن است سالها بعد به اسناد مهمی برای شناخت تاریخ اجتماعی ایلام تبدیل شوند.
در روزهای آرام، کار رسانه شاید ساده به نظر برسد؛ اما ارزش واقعی آن در روزهای سخت آشکار میشود.
وقتی جامعه نگران است، رسانه باید آرام، دقیق و مسئولانه اطلاعرسانی کند. وقتی میدان بحران شکل میگیرد، خبرنگار باید در میدان حاضر باشد. وقتی ارتباط دشوار میشود، نیروهای فنی باید برای حفظ آن تلاش کنند. وقتی مردم منتظر خبر هستند، رسانه باید پاسخگوی این انتظار باشد.
به همین دلیل، باید از همه کسانی یاد کرد که در صدا و سیمای ایلام فعالیت میکنند؛ از چهرههای شناختهشده مقابل دوربین تا نیروهایی که پشت دوربین کار میکنند و شاید نامشان کمتر شنیده شود.
این یادداشت ادای احترام به انسانهایی است که رسانه را در روزهای عادی و سخت تنها نگذاشتهاند.
آنها سلاحی از جنس دوربین و میکروفون دارند؛ سلاحی که برای آگاهیبخشی، روایت واقعیت و رساندن صدای مردم به کار میرود.
سنگر رسانه هنوز روشن است.
تا زمانی که خبرنگاری در میدان حضور دارد، تصویربرداری دوربین خود را بر زمین نمیگذارد، نیروی فنی برای برقراری ارتباط تلاش میکند و صدای مجری به خانههای مردم میرسد، این سنگر زنده خواهد ماند.
و شاید مهمترین جمله درباره رسانه همین باشد:
در روزهای سخت، مردم بیش از همیشه به رسانه نیاز دارند و رسانه بیش از همیشه به انسانهایی نیاز دارد که سنگر را ترک نکنند.
علی محمد مرادی
مدیر مسئول پایگاه خبری رصد ایلام و سرپرست روزنامههای سراسری هفت صبح و جهان بین در ایلام
