حدیث همتی / در تاریخ پرفراز و نشیب ایران اسلامی، رویدادهای بسیاری وجود دارند که هر کدام به نوعی بر هویت و مقاومت ملی ما تأثیر گذاشته‌اند. یکی از این رویدادهای تأثیرگذار، حادثه تلخ و غم‌انگیز بمباران زمین فوتبال شهرستان چوار در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۶۵ است که در جریان جنگ تحمیلی رخ داد. در این حادثه، هواپیماهای رژیم بعثی عراق با بمباران زمین فوتبال، جان ۱۵ جوان فوتبالیست ایلامی را گرفتند؛ اتفاقی که نه تنها در تاریخ فوتبال ایران بلکه در تاریخ جهانی این ورزش بی‌سابقه بود.
این حادثه، در کنار تمام غم و اندوهی که به همراه داشت، نمادی از مقاومت و استقامت مردم ایران در برابر تجاوزات دشمن شد. اما متأسفانه، هر ساله این روز تلخ تحت شعاع سالروز پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن قرار می‌گیرد و به فراموشی سپرده می‌شود. این در حالی است که رهبر معظم انقلاب به اهمیت زنده نگه داشتن یاد این حادثه اشاره کرده و از همه خواسته‌اند تا این واقعه را فراموش نکنند.
پیشنهادات برای زنده نگه داشتن یاد این حادثه:
ثبت در تقویم ملی: یکی از اولین و مهم‌ترین اقدامات، ثبت رسمی این روز در تقویم ملی ایران است. این امر می‌تواند با پیگیری مسئولان کشوری و نمایندگان استان ایلام انجام شود تا این روز به عنوان یک روز ملی به رسمیت شناخته شود.
برگزاری مراسم یادبود: هر ساله در تاریخ ۲۳ بهمن، مراسم یادبودی در شهرستان چوار و سایر شهرهای استان ایلام برگزار شود. این مراسم می‌تواند شامل سخنرانی‌ها، مسابقات فوتبال یادبود، و نمایش فیلم‌ها و مستندات مرتبط با این حادثه باشد.
آموزش در مدارس: گنجاندن این واقعه در کتب درسی تاریخ و فرهنگ پایه‌های مختلف تحصیلی، به خصوص در منطقه ایلام، می‌تواند نسل جوان را با این بخش از تاریخ مقاومت ایران آشنا کند.
ایجاد موزه یا نمایشگاه دائمی: ایجاد یک موزه یا نمایشگاه دائمی در شهرستان چوار که به این حادثه اختصاص داشته باشد، می‌تواند به عنوان یک مکان فرهنگی و آموزشی عمل کند و به بازدیدکنندگان اطلاعات کاملی در مورد این رویداد بدهد.
تولید محتوای فرهنگی: تولید فیلم‌ها، سریال‌ها، کتاب‌ها و مقالاتی که به این حادثه می‌پردازند، می‌تواند در زنده نگه داشتن یاد این روز مؤثر باشد. همچنین، استفاده از رسانه‌های اجتماعی برای اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی به عموم مردم.
همکاری با فدراسیون فوتبال: فدراسیون فوتبال ایران می‌تواند با برگزاری مسابقات ویژه یا یادبود در این روز و همچنین تجلیل از خانواده‌های شهدای این حادثه، نقش مهمی در زنده نگه داشتن یاد این واقعه داشته باشد.
با انجام این اقدامات، نه تنها یاد و خاطره شهدای این حادثه زنده نگه داشته می‌شود، بلکه به جهانیان نشان خواهیم داد که ایران هرگز فراموش نمی‌کند و همیشه به یاد دارد که چه بهایی برای استقلال و آزادی خود پرداخته است. این یک فرصت است تا با یادآوری این واقعه، روحیه مقاومت و ایستادگی را در نسل‌های آینده نیز زنده نگه داریم.
