علی محمدمرادی / در سایهی دورنمای کوهستانهای ایلام، جایی که سهراهی جندالله مانند نگهبانی صبور ایستاده، ناگزیر هستیم به تصادفات پیدرپی این نقطه بیاندیشیم. اما آیا در این شتابانی برای پیدا کردن مقصر، به ریشههای مسئله نگاهی انداختهایم؟
تصادفات سهراهی جندالله؛ کجا چنین شتابان؟
تصادفات روز گذشته و سالهای اخیر در این نقطه، تنها بخشی از یک مشکل عمیقتر و گستردهتر است. سوال بزرگ این است: آیا مدیرکل حمل و نقل پایانههای استان تنها مقصر این وقایع است؟ آیا نمایندگان گذشته و کنونی استان نقشی در این میان نداشتهاند؟ همچنین، مسئولان کشوری که این مسیر به سمت مرز مهران و عتبات عالیات منتهی میشود، چه سهمی در این ناامنی دارند؟ چرا بعد از سالها از اربعین حسینی، این نقطه هنوز به یک مکان امن تبدیل نشده است؟
نقد به جای نفرین
قرآن کریم به قلم سوگند یاد کرده است، یعنی به ابزاری که میتواند حقایق را بیان کند. بنابراین، قلمهای ما نباید در راستای اهداف و مطامع شخصی بچرخد. کاسه کوزهها را شکستن بر سر مدیرکل کنونی اداره حمل و نقل جادهای، بدون در نظر گرفتن تلاشهای او، بیعدالتی است. جناب آقای “چشمه خاور” منشا خدمات بسیاری برای زائران اربعین حسینی بودهاند. با حذف ایشان، نه ریل قطاری ایجاد میشود و نه باند فرودگاهی.
پیشنهاد عملی
باید به دنبال راهکارهای عملی باشیم. ایست و بازرسی کنونی در سهراهی جندالله میتواند به مکانی با دید بهتر و زمین مسطحتر منتقل شود تا رانندگان بتوانند با اطمینان بیشتری تردد کنند. این یک راه حل موقت است، اما لازم است. این تصادفات اولین نبوده و آخرین هم نخواهد بود، مگر اینکه همه مسئولان، از محلی تا کشوری، دست به دست هم دهند تا این نقطه را ایمن سازند.
در پایان، باید به یاد داشته باشیم که انگیزه واقعی برای تغییر، از تلاشهای همه جانبه و نه مقصر دانستن یک فرد خاص، نشات میگیرد. بیاییم با همدلی و همکاری، ایلام را به استانی با جادههای امنتر برای همه مسافران، به ویژه زائران اربعین حسینی، تبدیل کنیم.
