علی محمدمرادی/ جنگ اخیر ایران و اسرائیل، نه تنها میدانی برای آزمون قدرت نظامی، بلکه عرصه‌ای برای شناخت دوستان و دشمنان واقعی بود.
اسرائیل، با تکیه بر حمایت بی‌دریغ متحدان خود، بار دیگر نشان داد که در لحظات حساس، دوستانش عین کوه پشتش می‌ایستند. اما ما، با پشت گرم به امثال روسیه، در عمل دیدیم که این حمایت‌ها تنها به «سلام رساندن» محدود شد.
تاریخ چند هزار ساله ایران بار دیگر ثابت کرد که روسیه هیچگاه شریک قابل اعتمادی برای ما نبوده است.
کسانی که امروز با سیلی دشمن بیدار نشدند، فردا با آب جوش او بیدار خواهند شد. جمهوری اسلامی ایران باید از این جنگ درس بگیرد و دوستان و دشمنان خود را به خوبی بشناسد.
اولین درس: شناخت واقعی دوستان و دشمنان. در این جنگ، دوستان اسرائیل ثابت کردند که در بزنگاه‌ها، پشت هم می‌ایستند. اما ما، باید با دقت بیشتری دوستان خود را انتخاب کنیم. دوستانی که در شرایط حساس، نه تنها پشت ما بایستند، بلکه با ما هم‌پیمان باشند.
دومین درس: اتکا به توان داخلی. ایران اسلامی با تکیه بر قدرت نظامی، فناوری و اتحاد ملی خود، ثابت کرد که می‌تواند در برابر دشمنان ایستادگی کند. این جنگ نشان داد که تنها راه پیروزی، اتکا به توان داخلی و اعتماد به جوانان و متخصصان ایرانی است.
سومین درس: هوشیاری در برابر توطئه‌ها. اسرائیل و متحدان آن، همواره در پی ضربه زدن به ایران هستند. ما باید با هوشیاری کامل، نه تنها در میدان نبرد، بلکه در عرصه‌های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی نیز آماده باشیم.
امیدواریم که این جنگ، نقطه عطفی در سیاست خارجی ایران باشد؛ نقطه‌ای که در آن، انتخاب دوستان با دقت بیشتری انجام شود و در بزنگاه‌های تاریخ، پشت ایران اسلامی خالی نماند.»
