📝علی محمدمرادی/ هفته دولت فرصتی است برای مرور عملکردها و بازخوانی وعده‌ها؛ اما امروز پرسش اصلی مردم این است: «چه دستاوردی نصیب زندگی روزمره‌شان شده که شایسته تبریک باشد؟»
ایران با برخورداری از ذخایر عظیم خدادادی و نیروی انسانی توانمند می‌تواند الگویی در رفاه و توسعه باشد، اما واقعیت تلخ این است که بسیاری از خانواده‌ها در تأمین نیازهای ابتدایی خود همچنان دچار مشکل‌اند. کمبود آب و برق، نبود رفاه و آسایش، گرانی افسارگسیخته و ضعف در مدیریت خدمات عمومی، باعث شده است که مردم به‌جای شادی، هفته دولت را با تلخی و حسرت بگذرانند.
سال‌هاست وعده‌های انتخاباتی مسئولان با شعارهایی پرزرق‌وبرق آغاز می‌شود؛ وعده تغییر «دنیا و زندگی ملت». اما در عمل، مردم هر سال شاهد تکرار مشکلاتی هستند که خود همان مسئولان روزی بابت آن دیگران را نقد می‌کردند. تابستان با قطعی برق و زمستان با قطعی گاز می‌گذرد و مسئولان بی‌آنکه دغدغه‌ای نشان دهند، از کنار رنج‌های مردم عبور می‌کنند.
این وضعیت تنها یک بی‌تدبیری ساده نیست؛ بلکه نوعی کلاهبرداری سیاسی است. وعده‌هایی که به نام بهبود زندگی مردم داده شد، امروز به نقابی بدل شده برای پنهان‌کردن واقعیت تلخ ناکارآمدی مدیریتی.
البته هیچ دولتی در چهار دهه اخیر بی‌خطا نبوده است، اما حجم و شدت این سوءمدیریت‌ها در سال‌های اخیر به اوج رسیده است؛ به‌گونه‌ای که برخی آن را نه صرفاً ضعف، بلکه اقدامی عمدی برای سوق دادن جامعه به بحران‌های اجتماعی می‌دانند.
امروز به‌جای تبریک هفته دولت باید گفت: تسلیت به ملتی که سرمایه‌هایش بر باد رفت و امیدهایش در گرداب وعده‌های توخالی غرق شد.
با این حال، یک نکته روشن است: مردم همچنان ایستاده‌اند، مطالبه می‌کنند و چشم به آینده‌ای بهتر دارند. هفته دولت باید فرصتی برای پاسخگویی، بازنگری و اصلاح مسیر باشد، نه تکرار مراسم‌های نمایشی.
امروز بیش از هر زمان دیگری کشور به مدیرانی با شجاعت، تخصص و وجدان کاری نیاز دارد؛ مدیرانی که به‌جای شعار دادن، برای نجات آینده فرزندان این سرزمین تصمیمی جدی بگیرند.
