به قلم: رضا علیحسینی – طنین غرب | به گزارش پایگاه خبری رصد ایلام
در دورانی که جهان با انبوهی از ادعاهای حقوق بشری و ارزشهای انسانی روبروست، تجاوز آشکار رژیم صهیونیستی به ساختمان رسانه ملی جمهوری اسلامی ایران، و بهویژه استودیو زنده شبکه خبر، معنای تازهای از تروریسم رسانهای را به تصویر کشید.
این یک اقدام صرفاً نظامی نبود. این جنایت، حملهای بود به «حقیقت»، به «آزادی بیان»، و به «وجدان بیدار جهان». خبرنگاران و مجریان صداوسیما، در لحظهای که میتوانستند برای جان خود بگریزند، ایستادند. با فریاد «اللهاکبر» در دل آتش، اعلام کردند که صدای مردم ایران خاموششدنی نیست.
این ماجرا فراتر از یک حادثه تلخ است؛ این فاجعه، لکه ننگی بر پیشانی مدعیان آزادی و دموکراسی است که در برابر چنین جنایاتی، سکوت اختیار کردهاند. سکوتی که خود همدستی با جنایت است.
بازگشت بلافاصله سحر امامی، مجری متعهد صداوسیما به پخش زنده پس از حمله، یک پیام بزرگ با خود داشت: رسانه ملی تسلیم نمیشود. زن ایرانی، در برابر تهدید، نهتنها عقب نمینشیند، بلکه با صلابت بیشتری بازمیگردد تا بگوید: «ما صدای مردم هستیم، نه صدای دشمن».
جنایت علیه رسانهها، تنها سرکوب یک ساختمان یا فرکانس نیست. این نقض آشکار حقوق بشر و تلاش برای تحمیل سکوت بر صدای آزاد ملتهاست. جهان باید بپذیرد که تهاجم به رسانه، تهاجم به همه بشریت است.
امروز، ما ایستادهایم تا بگوییم: گلوله نمیتواند حقیقت را دفن کند. رسانه اگرچه زخمیست، اما زنده است؛ و تا زمانی که وجدان بیدار باشد، صدای حق خاموش نخواهد شد.
