📝علی محمدمرادی/در روزگاری که نام‌ها زود فراموش می‌شوند و خاطره‌ها در گردوغبار زمان گم می‌گردند، بعضی انسان‌ها هستند که نام‌شان فراتر از یک عنوان یا جایگاه، به نمادی از صداقت، ایثار و خدمت تبدیل می‌شود. امروز ایلام در سکوتی پرمعنا، اما با دلی آکنده از غرور و اندوه، وداعی شکوهمند با یکی از همین مردان داشت؛ سلام امینی، جانباز سرافراز و نماینده‌ای بی‌ادعا که سال‌ها صدای مردم بود و برای دفاع از حق و حقیقت ایستاد.
نام او «سلام» بود؛ چه نامی پرمفهوم‌تر از این، برای کسی که عمرش را درودگویانه به مردم تقدیم کرد. سلامی که آغاز راهی پر از تلاش و ازخودگذشتگی بود، امروز به خداحافظی جاودانه پیوست؛ اما این پایان نیست. این سلام و خداحافظی، دو سوی یک مسیر‌اند؛ مسیری که به جاودانگی ختم می‌شود، اگر با عشق به مردم و مسئولیت به انجام برسد.
سلام امینی نه فقط یک چهره سیاسی یا یک نماینده مجلس بود، بلکه شخصیتی مردمی، مقاوم و وفادار به عهد خویش بود. راهی که او پیمود، سرشار از تلخی‌ها، فشارها و مسئولیت‌های سنگین بود، اما هیچ‌گاه از آرمان‌های مردم فاصله نگرفت. او در هر مسئولیتی که داشت، دلش برای مردم می‌تپید و صدایش پژواکی از خواسته‌های خاموش این سرزمین بود.
امروز اگرچه با پیکر پاکش وداع کردیم، اما باور داریم که یادش، راهش، و منش‌اش الهام‌بخش نسلی دیگر خواهد شد. ما خبرنگاران، مسئولان، و آحاد مردم، باید از این وداع تلخ، درسی عمیق بگیریم: این‌که هر سلامی که از دل برمی‌آید، می‌تواند آغازی باشد بر حرکتی ماندگار و هر خداحافظی، پلی باشد به سوی جاودانگی، اگر زندگی‌مان را وقف خدمت کنیم.
به عنوان کسی که سال‌ها در کنار مردم و با مردم بوده‌ام، باور دارم که یاد سلام امینی، به عنوان یکی از فرزندان راستین ایلام، نباید به خاطره‌ای صرف بدل شود، بلکه باید به مشعل راهی تبدیل گردد که نسل امروز و فردا را در مسیر صداقت، شجاعت و خدمت همراهی کند.
سلام امینی رفت، اما سلام او، هنوز در گوش ایلام جاری‌ست.
